Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/6564 K.2025/15696

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.01.2024 tarihli ve 2023/7-302 Esas, 2024/7 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere; etkin pişmanlık ihtarı yapılan sanıkların, ödeme imkânlarının bulunmadığını beyan etmeleri ve ödeme iradesinde bulunmamaları karşısında, sanıkların yanıltılmış sayılamayacağı cihetle, Tebliğname'de bozma isteyen 1 numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; 1.Sanıklar hakkında hükmedilen 450 gün adlî para cezasından "fahiş" değer nedeniyle 1/2 oranında artırım yapılması sırasında hesap hatası sonucu 675 gün yerine 665 gün adlî para cezasına hükmedilmesi ve temel gün adlî para cezası tayin edilip, artırım ve indirim nedenleri uygulandıktan sonra belirlenen 562 gün karşılığı adlî para cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52. maddesi gereğince paraya çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Bozma öncesi karar bakımından aleyhe temyiz bulunmaması nedeni ile sanıklar hakkında kurulan hükümde temel ceza belirlendikten sonra, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326/son fıkrası uyarınca cezanın, kazanılmış hak nedeniyle cezaların 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infaz olunacağına karar verilmesi ile yetinilmesi yerine, sanıkların 2 yıl 6 ay hapis ve 4 gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve sonraki fıkrada 4 gün para cezasının günlüğü 20,00 TL'den adlî para cezasına çevrilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, sanıkların temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükümlerin 1. ve 2. fıkralarının (c) bentlerinde yer alan "665 GÜN" ifadeleri çıkartılarak yerlerine "675 GÜN" ifadelerinin eklenmesi,

hükümlerin 1. ve 2. fıkralarının (d) bentlerinin devamına gelmek üzere "Hükmedilen 562 gün adlî para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 TL'den adlî para cezasına çevrilmek suretiyle sanığın 11.240,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına" ifadelerinin eklenmesi, hükümlerin kazanılmış hakka ilişkin fıkralarından "2 YIL 6 AY HAPİS VE 4 GÜN KARŞILIĞI ADLİ PARA CEZASI OLARAK BELİRLENMESİNE" ifadeleri çıkartılarak yerlerine "2 YIL 6 AY HAPİS VE 80,00 TL ADLİ PARA CEZASI ÜZERİNDEN İNFAZINA" ifadelerinin eklenmesi, hükümlerin (f) bentlerinin hükümlerden çıkartılması,