KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2023/6565 E., 2024/3551 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Nisan 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2021/741 E., 2022/67 K.
- Suç
- 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma·3 bölüm
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I.TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; sanığın suçunun sabit olduğu, eksik inceleme ile verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle kararın bozulması talebine ilişkindir.
II.GEREKÇE
İhbar üzerine, sanığın mesul müdürlüğünü yaptığı restoranda yapılan aramada, ele geçen 109 adet alkollü içkiden, 3 adet (70 cl) lik ... marka ... sahte bandrollü ve açık kapaklı, geri kalan 106 adet içkinin bandrollerinin orjinal olduğu tespit edilmiştir. Sanık aşamalarda değişmeyen savunmalarında suça konu içkileri marketten aldığını ve kaçak olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.
Kaçak içkilerin müsaderesi ile ilgili olarak mahallinde her zaman karar verilmesinin mümkün olduğu görülmüştür.
Sanık hakkında kurulan hükümde, sanığın savunmasının aksine ele geçen içkileri kaçak olduğunu bilerek alıp bulundurduğuna ilişkin cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesiyle, tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında kurulan beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
III.KARAR
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/6565, K. 2024/3551, 2 Nisan 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama