Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/7078 K.2024/3502

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiin temyiz sebepleri; işletmenin iflas ettiğine, borçlarını yapılandırmış olduğuna, karar verilirken bu hususların dikkate alınmadığına, mahkûmiyet kararı verilebilmesi için her türlü şüpheden uzak ve kesin delillerin bulunması gerektiğine, lehe yasa değerlendirmesinde hata yapıldığına, takdiri indirim uygulamama gerekçesinin hatalı olduğuna, asgari haddin üzerinde ceza tayininin bozmayı gerektirdiğine, lehe hükümlerin uygulanmamasının kanuna aykırı olduğuna, belirtilen ve re'sen tespit edilecek nedenler ile kararın bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, sanık tarafından işletilen büfe ve depo olarak kullanılan adreslerde yapılan aramalarda toplam 2983 paket gümrük kaçağı sigaranın ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 ve 54. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, sigaraları Suriye'li birinden ucuz olduğu için içmek amacı ile satın aldığını, 4 karton sigaranın dükkân kasasında, diğerlerinin ise deposunda bulunduğunu beyan etmiştir.

Kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Sanık tarafından işletildiği anlaşılan depo ve büfede usulüne uygun olarak yapılan arama sonucunda gümrük kaçağı sigaraların ele geçirilmiş olması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2014 tarihli ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı ve 16.05.2017 tarihli ve 2015/398 Esas, 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtilmekle;

İncelemeye konu dosyaya ilişkin suç tarihinin 12.04.2014, iddianame düzenleme tarihinin ise 17.06.2014 olduğu,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) yapılan incelemede; sanığa ilişkin Dairemizin 2022/4467 Esas sırasında kayıtlı Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/343 Esas, 2021/541 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 12.10.2013, iddianame düzenleme tarihinin 17.11.2014 olduğu gözetilerek suç tarihlerine ve işlenen suçun niteliğine göre sanığın eylemlerinin zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından anılan dosyaların celp edilerek incelenmesi, gerektiğinde derdest dosyanın birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR