Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/7201 K.2024/1769

Demre İcra Ceza Mahkemesinin 13.12.2019 tarihli ve 2019/29 Esas, 2019/194 Karar sayılı kararıyla, sanığın, 5941 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, netice 6.980,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve çek düzenleme ve çek hesabı açmaktan yasaklanmasına karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 03.02.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.03.2023 tarihli ve KYB - 2023/18869 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.03.2023 tarihli ve KYB - 2023/18869 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, adı geçen sanığın yetkilisi olduğu firma borcuna karşılık olmak üzere keşide ettiği Halkbank..... Şubesine ait 7137676 seri numaralı ve 8.580,00 Türk lirası bedelli çekin süresinde ibraz edildiğinde karşılığının bankada bulunmadığı cihetle, çek keşidecisi sanığın çek bedelini bankada tam olarak bulundurmayarak ''karşılıksızdır'' işlemi yapılmasına sebebiyet vermesi

eylemine ilişkin olarak, müşteki vekili tarafından 06/02/2019 havale tarihli dilekçe ile yapılan şikayet üzerine Demre İcra Ceza Mahkemesinin 13/12/2019 tarihli kararı ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmiş ise de, sanığın yargılamaya konu aynı eylemi hakkında daha önceden müşteki vekili tarafından 14/09/2019 havale tarihli dilekçe ile yapılan şikayet üzerine Demre İcra Ceza Mahkemesinin 01/11/2019 tarihli ve 2019/17 esas, 2019/131 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Demre İcra Ceza Mahkemesinin 13.12.2019 tarihli ve 2019/29 Esas, 2019/194 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca, aynı fiil nedeniyle daha önce verilmiş ve kesinleşmiş bir hüküm bulunduğu anlaşıldığından mükerrer davanın, 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesi uyarınca REDDİNE, sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün tüm sonuçlarıyla ortadan kaldırılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,