Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/7399 K.2023/9828

Sanık hakkında kurulan asıl hükmün ve temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerden sanığın asıl kararı, Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin ek kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2015 tarihli ve 2015/144 Esas, 2015/625 Karar sayılı kararı ile sanığın kaçakçılık suçundan 2 yıl 6 ... hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine ve kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7242 sayılı Kanun'un 61 ve 62 nci maddeleriyle değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 ve 5 inci maddelerinde yapılan değişikliklerin, hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuş sanığın lehine olabileceğinden, 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenleme gereği mahkemesine iade edilmiştir.

3.İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.2022 tarihli ve 2020/606 Esas, 2022/502 Karar sayılı kararı ile sanığın kaçakçılık suçundan 5 ... hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine ve kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

4.Şikâyetçi Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin anılan karara yönelik temyiz talebinin İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2022 tarihli ve 2020/606 Esas, 2022/502 Karar sayılı ek kararı ile Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin suçtan doğrudan zarar görmediği ve katılan sıfatının bulunmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Tarım ve Orman Bakanlığının Temyiz Sebepleri

Tarım ve Orman Bakanlığının temyiz isteği; Tarım ve Orman Bakanlığının davaya katılma hakkı bulunduğundan temyiz talebinin kabul edilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanığın Temyiz Sebepleri

Sanığın hükmü temyiz sebebi göstermeksizin temyiz ettiği anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın olay tarihinde kolluk görevlilerince minibüs durakları önünde tezgahta kaçak sigara satarken yakalandığı ve 57 paket kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır. 2.Sanığın savunmasında, atılı kaçakçılık suçunu ikrar ettiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tarım ve Orman Bakanlığı Vekilinin Temyiz İstemine Göre Yapılan İncelemede; Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 18 inci maddesinde yer alan "Davaya Katılma" başlığı altında ''Bu kanunda tanımlanan suçlar dolayısıyla açılan davalarda mahkeme, iddianamenin bir örneğini ilgili gümrük idaresine de gönderir. Başvurusu üzerine, ilgili gümrük idaresi açılan davaya katılan olarak kabul edilir.'' şeklindeki düzenleme ile kamu davasına katılma hakkının sadece ilgili Gümrük İdaresine ait olduğu hüküm altına alınmıştır.

Bu itibarla yargılama konusu 5607 sayılı Kanun'a muhalefet (kaçakçılık) suçu yönünden Tarım ve Orman Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen.

“Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

B. Sanığın Temyiz İstemine Göre Yapılan İncelemede

1.Sanığın kaçak sigaraları satarken yakalanması ve atılı suça ilişkin ikrarı karşısında sanığın eyleminin sübuta erdiği belirlenmekle, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Tarım ve Orman Bakanlığı Vekilinin Temyiz İstemine Göre Yapılan İncelemede; Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2022 tarihli ve 2020/606 Esas, 2022/502 Karar sayılı temyizin reddine dair ek kararına yönelik şikâyetçi Tarım ve Orman Bakanlığı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden şikâyetçi Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanığın Temyiz İstemine Göre Yapılan İncelemede