Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/7527 K.2024/3600

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, katılan vekilinin 01.11.2021 tarihinde tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra 26.11.2021 tarihinde temyiz ettiği, sanık müdafiin temyiz isteğinin süresinde olduğu, sanık müdafiin temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz isteği; sanığın kazanılmış hakkı korunmayarak önceki hükümdekinden daha yüksek miktarda adlÎ para cezasına hükmolunduğuna, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

II. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz İsteminin incelenmesinde

Katılan vekilinin, 01.11.2021 tarihinde tebliğ edilen kararı, 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanunu’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık süre geçtikten sonra 26.11.2021 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz isteminin süre yönünden reddi gerekmektedir.

B. Sanık Müdafiin Temyiz İsteminin İncelenmesinde

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, Habur gümrük sahasına gelen sanığın sürücülüğünü yaptığı çekici ve dorsede yapılan aramada, aracın doğal boşlukları ve şoför eşyaları arasında gizlenmiş şekilde, gümrüklenmiş değeri 5.169,18 TL olan toplam 32 karton muhtelif sigara ile 34,76 lt. kaçak alkollü içki ele geçirilmiş ve sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, sigara ve içkileri kendisi içmek için aldığını, ticari amacı olmadığını beyan etmiştir.

Kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Tüm dosya kapsamına göre, sanığın sürücülüğünü yaptığı çekici ve dorsede ticari miktar ve mahiyette kaçak sigara ve içki ele geçirilmesi ve sanığın bunların kendisine ait olduğunu kabul etmesi karşısında, atılı suçu işlediğinin sabit kabul edilip hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

1. 10.12.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3. maddesinin yirmiikinci fıkrasının, yirmiüçüncü fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek.

15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin, 6545 sayılı Kanun'un 89. maddesi ile değişik 5607 sayılı Kanun'da hüküm altına alınması nedeniyle, suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi ile sonradan yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/1. maddesi delaletiyle 3 üncü maddesinin beşinci,

onuncu ve yirmiikinci fıkraları ile 5/2. maddesi ayrı ayrı uygulanarak lehe Kanun'un tespiti yerine, 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesine göre belirlenen temel cezayla birlikte 7242 sayılı Kanun ile değiştirilen 3/22. maddesi uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Talimat mahkemesince, 10.08.2021 tarihli celsede sanığa etkin pişmanlık hususunda ödeme yapmak istemesi halinde bir aylık süre içinde ödeyerek makbuzu mahkemeye sunabileceği yönünde süre verilmesine ve bu süre beklenmeden 07.09.2021 tarihinde hüküm kurulmasına rağmen ödeme yapmadığından bahisle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması hukuka aykırı görülmüştür.

3.Ele geçen kaçak eşyanın gümrüklenmiş değeri pek hafif olup, hükümde sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesi uyarınca, isabetli olarak, 2/3 oranında indirim yapılmasına rağmen, gerekçede 1/2 oranında indirim yapıldığı belirtilerek hüküm ile gerekçe arasında çelişki oluşturulması kanuna aykırı görülmüştür.

III. KARAR

1.Gerekçe bölümünde (A) madde başlığı altında açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,