Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/777 K.2025/1046

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.01.2024 tarihli ve 2023/7-302 Esas, 2024/7 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; etkin pişmanlık ihtarı yapılan sanığın, ödeme yapmak için süre istemesi ancak verilen süre içerisinde ödeme iradesinde bulunmaması karşısında, sanığın yanıltılmış sayılamayacağı cihetle, Tebliğname'de belirtilen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi delaletiyle 3/5.,10- son maddelerinin tatbikinden sonra 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43. ve 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesi uyarınca uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi netice ceza itibarıyla sonuca etkili görülmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, dava konusu gümrük kaçağı eşyanın tamamının 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken imha edilenler hariç tutulacak şekilde karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.