Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/8061 K.2023/6671

Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 27.02.2023 tarihli ve 2022/2981 Esas, 2023/1689 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.04.2023 tarihli ve KD-2021/112001 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde, adli para cezasının tamamının muaccel hale geleceğinin, Cumhuriyet Savcısının kararıyla ödenmeyen

kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, sanığın iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verileceğine, günlük çalışma süresinin en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirleneceğine, sanığın hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması halinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamının açık ceza infaz kurumunda yerine getirileceğine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması Kanuna aykırı olduğundan, onama ilamının kaldırılarak, yeniden yargılama yapmayı gerektirmeyen bu aykırılık sebebiyle hüküm düzeltilerek onanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

1. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2020 tarihli ve 2018/1424 Esas, 2020/364 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında arkadaşının bir şeyini çalmak suçundan 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 132 nci maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2020 tarihli ve 2018/1424 Esas, 2020/364 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 27.02.2023 tarihli ve 2022/2981 Esas, 2023/1689 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

3. Onanan hükmün taksitlendirmeye ilişkin paragrafında "...taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde, adli para cezasının tamamının muaccel hale geleceğinin, Cumhuriyet Savcısının kararıyla ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek,

sanığın iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verileceğine, günlük çalışma süresinin en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirleneceğine, sanığın hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması halinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamının açık ceza infaz kurumunda yerine getirileceğinin sanığa ihtarına, (ihtarat yapılamadı)" ifadesi yer almaktadır.

4. 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin taksitlendirmeye ilişkin dördüncü fıkrası "Hakim, ekonomik ve şahsi hallerini göz önünde bulundurarak, kişiye adlî para cezasını ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler halinde ödenmesine de karar verebilir. Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz. Kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği belirtilir." şeklindeki düzenlemeyi içermektedir.

5. Uygulamada birliğin sağlanabilmesi açısından yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 27.02.2023 tarihli ve 2022/2981 Esas, 2023/1689 Karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA,

3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ...

3.Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2020 tarihli ve 2018/1424 Esas, 2020/364 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafta yer alan "...taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde, adli para cezasının tamamının muaccel hale geleceğinin, Cumhuriyet Savcısının kararıyla ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek,

sanığın iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verileceğine, günlük çalışma süresinin en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirleneceğine, sanığın hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması halinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamının açık ceza infaz kurumunda yerine getirileceğinin sanığa ihtarına,

(ihtarat yapılamadı)" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "...taksitlerden birisinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilebileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığınca hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarına" cümlesinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,