Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/8150 K.2025/9786

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 63/1-a maddesinde düzenlenmiş olan yoklama kaçağı suçunun oluşması için 26.06.2019 tarihinden önce "Barışta, 1111 sayılı Askerlik Kanunu'nun (1111 sayılı Kanun) 89. maddesi uyarınca haklarında verilen idarî para cezası kesinleştikten sonra" ve 26.06.2019 tarihinden sonra ise "Barışta, 25.06.2019 tarihli ve 7179 sayılı Askeralma Kanunu'nun (7179 sayılı Kanun) 24. maddesi uyarınca haklarında verilen idarî para cezası kesinleştikten sonra" şeklinde düzenlenmiş olan ön şartın gerçekleşmesinin gerekli olduğu, dosya kapsamında yer alan askerlik

safahatına göre sanık hakkında düzenlenen Odunpazarı İlçe İdare Kurulunun 19.11.2014 tarihli ve 262 sayılı idari para cezası kararı ve 26.11.2014 tarihli ve 272 Karar sayılı idari para cezası kararının sanığın yoklama kaçağı suçundan eylemine uyan ve kabahatlerin işlendiği tarihlerde yürürlükte olan 1111 sayılı Kanun'un 86/1. maddesi gereğince verildiği, 1632 sayılı Kanun'un 63. maddesinin 26.06.2019 tarihinden önce "Barışta, 1111 sayılı Kanun'un 89. maddesi uyarınca haklarında verilen idarî para cezası kesinleştikten sonra kabul edilecek bir özrü olmadan, ..." şeklinde;

kabahatlerin işlendiği tarihlerde yürürlükte olan 1111 sayılı Kanun'un 86/3. maddesinin de "İkinci fıkra kapsamında yoklama kaçağı kaldıktan sonra ertelemesi yapılanlar ile birliklerine sevk edilenler hakkında bu Kanunun 89. maddesinin dört ila yedinci fıkra hükümleri uygulanır" şeklinde düzenlenmiş olduğu ve 1111 sayılı Kanun'nun 86/1. maddesi kapsamında yoklama kaçağı kaldıktan sonra birliklerine sevk edilenler hakkında aynı Kanun'un 89. maddesine bir atıf yapılmamış olduğu anlaşılmakla Tebliğnamedeki bozma isteyen (1) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

Dairemizin 17.12.2024 tarihli ve 2024/493 Esas, 2024/11745 Karar; 02.04.2024 tarihli ve 2021/18611 Esas, 2024/3566 Karar sayılı kararları ile (Kapatılan) Askeri Yargıtay'ın yerleşik içtihatları ile kabul gördüğü üzere sanığın üzerine atılı yoklama kaçağı suçunun mütemadi bir suç olduğu, failin suç konusu eyleminin, suç tipindeki ihlâlle başladığı ve yakalanması veya kendiliğinden gelmesiyle son bulduğu, özelliği itibarıyla bir suç işleme kararının icrası kapsamında parçalara bölünerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43. maddesinde yapılan düzenlemeye uyacak biçimde zincirleme olarak işlenmesinin mümkün olmadığı,

her kendiliğinden gelme ya da yakalanma hâlinden sonra tekrar yoklamasını yaptırmamakla, öncekinden bağımsız ve farklı olarak yeniden işlenmeye başlayan kesintisiz suç tipine giren bir askerî suç niteliğinde bulunduğundan sanığın yakalanma ve kendiliğinden gelme ile sona eren her fiilinin ayrı bir yoklama kaçağı suçunu oluşturduğunun kabul edilmesi gerektiği anlaşılmakla Tebliğnamedeki bozma isteyen (2) numaralı görüşe de iştirak edilmemiştir.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin "02.02.2015-27.02.2015,13.06.2015-26.07.2015 ile 31.07.2015-15.10.2015" şeklinde gösterilmesi yerine "2015" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilinir yazım hatası olarak görülmüştür.

5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında düzenlenen idari yaptırım kararının 20.05.2015 tarihinde kesinleştiği göz önüne alındığında yoklama kaçağı suçundan iki ayrı ceza tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesis edilerek eksik ceza tayin edilmiş ise de aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.