Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/8210 K.2025/15699

Sanığın babasının temyizi yönünden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 262/1. maddesine göre sanığın eşi veya yasal temsilcisi dışında kalanların hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın babasının temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Sanığın temyizi yönünden, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I- Sanığın Babasının Temyiz İstemi Yönünden Yapılan İncelemede

5271 sayılı Kanun'un 262/1. maddesine göre sanığın eşi veya yasal temsilcisi dışında kalanların hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunmadığı, ayrıca sanığın babasının 5271 sayılı Kanun'un 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın babasının temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II- Sanığın Temyiz İstemine Yönelik İncelemede

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.01.2024 tarihli ve 2023/7-302 Esas, 2024/7 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere; etkin pişmanlık ihtarı yapılan sanığın, ödeme imkânının bulunmadığını beyan etmesi ve ödeme iradesinde bulunmaması karşısında, sanığın yanıltılmış sayılamayacağı cihetle, Tebliğname'de belirtilen görüşe iştirak edilmemiştir.