Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/8268 K.2024/3756

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.

II.GEREKÇE

Olay tarihinde sanığın bavulunda yapılan aramada, 46 karton kaçak sigara ele geçirilmiştir. Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, anılan Kanun'un 3/5-10-22. madddeleri uygulanırken ek savunma hakkı tanındığı belirlenmiştir. Sanık savunmasında, sigaraları satmak için aldığını beyan etmiştir. Sanık kendisine bildirilen gümrüklenmiş değerin iki katı tutarını ödeyemeyeceğini beyan etmiştir.

Tüm dosya kapsamına göre sanıktan ele geçirilen kaçak sigaraların ticari miktar ve mahiyette olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen hususlar dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Ele geçen kaçak eşyanın, 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetli bulunmamıştır.

III.KARAR