Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/8424 K.2024/6424

Yerel mahkemece verilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Malen sorumlu vekilinin temyiz nedenleri; Mahkeme tarafından verilen kararın malen sorumluya tebliğ edilmediğine, malen sorumlunun eşine tebliğ edildiği kabul edilse dahi tarafı olmadığı bir dosyada kanun yoluna gitmesinin mümkün olmadığına, kesinleşen bu kararın uyarlama yargılamasından haberdar edilmediklerine, aracın malen sorumluya ait olduğuna, suçta kullanılan aracın müsaderesine yönelik hükmün infazının durdurularak, bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Kırıkhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.09.2015 tarihli ve 2015/410 Esas, 2015/1566 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında erteli hapis cezası ve adli para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu kaçak eşyanın ve suçta kullanılan nakil aracının müsaderesine karar verildiği,

hükmün temyiz edilmeden 28.12.2015 tarihinde usulüne uygun şekilde kesinleştiği, 7242 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nda yapılan değişiklikler nedeniyle Kırıkhan Cumhuriyet Başsavcılığınca infazın durdurulması talebi ile dosya Mahkemece uyarlama yargılaması kapsamında yeniden ele alınmış ise de, malen sorumlu vekilinin 07.02.2022 tarihli temyiz dilekçesinin içeriğinin 28.01.2022 tarihli ve 2015/410 Esas, 2015/1566 Karar sayılı ek karara yönelik olduğu anlaşılmakla, ek kararla sınırlı olarak yapılan incelemede;

Malen sorumlunun yokluğunda 14.09.2015 tarihinde verilen hükmün, malen sorumlu ...'ın eşi ...'a 18.11.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, malen sorumlu tarafından hükme yönelik 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî sürede temyiz isteğinde bulunulmadığı, hükmün 28.12.2015 tarihinde kesinleşerek infaza gönderildiği anlaşılmış olup, malen sorumlu vekilinin süresinden sonra temyiz isteğinde bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen.

“Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, malen sorumlu vekilinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Mahkemenin 28.01.2022 tarihli ve 2015/410 Esas, 2015/1566 Karar sayılı ek kararında malen sorumlu vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,