Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/8468 K.2023/11518

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanığın 15.07.2013 Tarihli Eylemine Yönelik Birleşen 2019/12 Esas Sayılı Dava Dosyası Yönünden 1.... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 05.11.2014 tarihli ve 2014/188 Esas, 2014/568 Karar sayılı kararı ile sanığın 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet (5846 sayılı Kanun) suçundan, aynı Kanun'un 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince neticeten 6.000,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 19.12.2018 tarihli ve 2016/9212 Esas, 2018/13513 Karar sayılı ilâmıyla, "sanığın benzer eylemi nedeniyle aynı gün incelenerek bozulmasına karar verilen dava dosyasının mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 12.03.2019 tarihli ve 2019/12 Esas, 2019/158 Karar sayılı kararı ile dava dosyasının ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 2019/9 Esas sayılı dava dosyası ile birleştirilerek görülmesine karar verilmiştir.

B. Sanığın 29.01.2013 Tarihli Eylemine Yönelik 2019/19 Esas Sayılı Asıl Dava Dosyası Yönünden 1.... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 26.06.2014 tarihli ve 2013/453 Esas, 2014/452 Karar sayılı kararı ile sanığın 5846 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince neticeten 6.000,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 19.12.2018 tarihli ve 2016/4968 Esas, 2018/13514 Karar sayılı ilâmıyla, "sanığın benzer eylemi nedeniyle aynı gün incelenerek bozulmasına karar verilen dava dosyasının mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 28.02.2023 tarihli ve 2022/220 Esas, 2023/31 Karar sayılı kararıyla sanığın 5846 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca neticeten 1 yıl 15 gün hapis ve 100,00TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, "sanık hakkında 15.07.2013 tarihinde işlediği suç nedeniyle ...

1. FSHC Mahkemesinin 2019/12 esas 2019/158 sayılı kararı ile birleştirmeye konu edilen dosyası ile mahkememizin 2019/9 esas 2020/16 karar nolu dosyalarında bozma öncesi kurulan hükümlerin sanık lehine kazanılmış hak oluşturması nedeni ile sanığın adli para cezalarının ödenmemesi halinde infaz edilecek cezanın 1 yıl 15 gün hapis cezasını geçmeyecek şekilde 2 kez 6.000 TL ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına", suça konu eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, bu işlere girdiği için çok pişman olduğuna ve beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.İl Denetim Komisyonu üyelerince yapılan çalışmalarda, iş hanında bulunan sanığa ait iş yerinde bandrol yükümlülüğüne aykırı ürünler bulunduğunun tespit edilmesi üzerine gecikmesinde sakınca bulunduğundan bahisle Cumhuriyet savcısından alınan yazılı arama emrine istinaden sanığa ait iş yerinde yapılan aramalarda, 29.01.2013 tarihinde 1480 adet ve 15.07.2013 tarihinde 680 adet bandrolsüz CD ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmalarında, işsiz olması nedeniyle bu işi yapmaya mecbur kaldığını ve bir daha suç işlemeyeceğini beyan ederek ikrarda bulunmuştur.

3.Dosyada mevcut bilirkişi raporları ile ele geçen CD'lerin usulsüz olarak çoğaltıldığı ve üzerlerinde bulunması zorunlu olan bandrollerin bulunmadığı tespit edilmiştir.

4.Yargıtay bozma ilâmlarının gerekleri yerine getirilerek dava dosyalarının birleştirilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2....

2. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 28.02.2023 tarihli ve 2022/220 Esas, 2023/31 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği cezada kazanılmış hak nedeniyle cezanın 6.000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezası ile 6.000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının" belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, "sanık hakkında 15.07.2013 tarihinde işlediği suç nedeniyle ...

1. FSHC Mahkemesinin 2019/12 esas 2019/158 sayılı kararı ile birleştirmeye konu edilen dosyası ile mahkememizin 2019/9 esas 2020/16 karar nolu dosyalarında bozma öncesi kurulan hükümlerin sanık lehine kazanılmış hak oluşturması nedeni ile sanığın adli para cezalarının ödenmemesi halinde infaz edilecek cezanın 1 yıl 15 gün hapis cezasını geçmeyecek şekilde 2 kez 6.000 TL ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 28.02.2023 tarihli ve 2022/220 Esas, 2023/31 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının (10) numaralı paragrafında yer alan "sanığın adlî para cezalarının ödenmemesi halinde infaz edilecek cezanın 1 yıl 15 gün hapis cezasını geçmeyecek şekilde 2 kez 6.000 TL ve 80 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkartılması ve yerine "1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği cezanın 6.000,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezası ile 6.000,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,