Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/8570 K.2025/12082

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1.Suça konu yerde suç tarihi itibarıyla kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 93/2. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2.Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1. maddesi yerine, 62. maddesinin gösterilmesi ve suça konu yerdeki yapıların müsaderesine karar verilirken uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi yerine, 54. maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.