Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/8626 K.2024/10907

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; kararın haksız ve yasal dayanaktan yoksun olduğuna, iş yeri sahibi olmadığına, daha önce iş yerine gelen ürünleri yerleştirdiğine, ürünlerin kanuna aykırı olduğunu bilme şansının olmadığına, bu nedenle cezai sorumluğunun bulunmadığına, iş yeri sahibinin araştırılmadığına, cezanın fahiş olduğuna, cezanın paraya çevrilmemesinin ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasının kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

Katılanlar vekilinin şikâyeti üzerine "..." isimli iş yerinde yapılan aramada satışa arz edilmiş halde 14 adet tekstil ürünü tespit edilmiştir.

Sanık hakkında 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'ye muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında suçlamayı kabul etmemiştir.

Bilirkişi raporunda katılanlar adına tescilli markaların iktibas oluşturacak şekilde suça konu ürünler üzerinde kullanıldığına dair görüş bildirilmiştir.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 02.07.2014 yerine 01.07.2014 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama kapsamında, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR