Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/873 K.2023/4728

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1.Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 30.11.2015 tarihli ve 2015/137 Esas, 2015/353 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na (5846 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 71 inci maddesinin birinci fıkrası ve 81 inci maddesinin onüçüncü fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesi uyarınca netıceten 505 gün karşılığı 10.100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 20.09.2021 tarihli ve 2021/11891 Esas, 2021/10231 Karar sayılı kararı ile, Anayasa Mahkemesinin 12.06.2020 tarih ve 2019/74 Esas,

2020/29 Karar sayılı kararı ile 5846 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin onüçüncü fıkrası hükmünün iptal edilmesi karşısında 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi gereğince sanık hakkında en ağır cezayı gerektiren bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçundan hüküm kurularak sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu ve suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, ilk hukuki kesintinin asıl dava dosyanın iddianame tarihi olan 07.02.2015 tarihinde gerçekleştiği anlaşılmakla,

sanık hakkında asıl dosya ile birleştirilerek görülmesine karar verilen ve suç tarihi 05.05.2015 ve 14.03.2015 olan 2015/222 Esas sayılı dava dosyasından ayrıca bir mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken yazılı şekilde tekbir hüküm kurulup 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca artırım yapılması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayin edilmiş olması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 10.03.2022 tarin(i ve 2021/442 Esas, 2022/81 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca neticeten iki kez 1 yıl 15 gün hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun'un 326 ıncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın sonuç olarak 505 gün karşılığı 10.100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu eşyanın 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, usul ve kanuna aykırı olan hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dünya Bazaar adlı iş yeri içerisinde yer alan sanığa ait standlarda, güvenlik güçleri tarafından usulüne uygun olarak, 05.03.2015 tarihinde yapılan aramada ve 14.03.2015 tarihinde İl Denetim Komisyonu tarafından yapılan denetimde toplamda 839 adet bandrolsüz ve korsan basım CD ile 1566 adet CD kartoneti; OL 11.2014 tarihinde CD satışı yapılırken güvenlik güçlerinin standa gelmesi üzerine stand üzerinde 312 adet bandrolsüz ve korsan basım CD; 24.10.2014 tarihinde güvenlik güçlerince yapılan aramada ise, 892 adet bandrolsüz ve korsan basım CD ile 750 adet CD kartoneti ele geçirilmiştir.

2.Ele geçirilen ürünler hakkında düzenlenen bilirkişi raporu dosya arasına alınmıştır.

3.Sanık aşamalardaki savunmalarında, ele geçirilen ürünlerin kendisine ait olduğunu, CD satışının suç olduğunu bilmediğini, pişman olduğunu beyan etmiştir.

4.Yargıtay bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 10.03.2022 tarihli ve 2021/442 Esas, 2022/81 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, a."1412 sayılı Kanun ’un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği cezada kazanılmış hak nedeniyle cezanın 10.100,00 TL adlî para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetimimesi gerekirken, sanığın neticeten 10.100,00 TL TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesinin, b.Ele geçirilen ürünlerin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası yerine 54 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesinin, Dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 10.03.2022 tarihli ve 2021/442 Esas, 2022/81 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının (C) numaralı paragrafında yer alan "sanığın sonuç olarak neticelen 10.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkartılması ve yerme "1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği cezanın 10.100,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi ve müsadereye ilişkin fıkrasındaki "54/1. " maddesi ibaresinin çıkartılarak yerine "54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,