Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/8790 K.2023/7313

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, suçun işlenmesinde kullanılan nakil araçlarının müsaderesi talebine yönelik olduğu anlaşılmakla buna hasren yapılan incelemede;

Bozma üzerine nakil araçları hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanıklar hakkında zamanaşımından düşme kararı verildiği, kararın o yer Cumhuriyet savcısı tarafından yalnızca suçun işlenmesinde kullanılan nakil araçlarının müsadere edilmesi gerektiğinden bahisle buna hasren temyiz edildiği anlaşılmış olup, bizzatihi suç teşkil etmeyen ve suçun işlenmesinde kullanılan nakil vasıtalarının hak sahiplerine iadesi kararının verilmiş olmasında düşme kararının bir gereği olarak isabetsizlik bulunmamaktadır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle suçun işlenmesinde kullanılan nakil araçlarının iadesine yönelik ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2018/61 Esas, 2022/159 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,