Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/8975 K.2024/3180

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanık hakkında mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığı halde, lehe deliller gözetilmeden usul ve kanuna aykırı biçimde mahkûmiyet kararı verildiğine ve re'sen tespit edilecek sebeplere ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tarihinde kolluk görevlileri tarafından icra edilen yol kontrolünde, sanığın sevk ve idaresindeki otomobilin uygulama noktasını fark ederek yolun sağına park edip beklemeye başladığının görülmesi üzerine, görevlilerce araca müdahale edilerek, araçta önleme araması kararı ile yapılan aramada; arka koltuk üzerinde ve bagajda 420 karton kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında; kaçak sigaraları ticari amaçla satın almadığını, bir kısmını içmek, bir kısmını arkadaşlarına vermek, bir kısmını ise oğlunun düğününde dağıtmak için satın aldığını belirtmiştir.

Sanığa suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve onsekizinci fıkraları uyarınca ek savunma hakkı tanındığı ve aynı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca usulünce etkin pişmanlık ihtaratında bulunulduğu anlaşılmıştır.

Ele geçen kaçak sigaralar Daire uygulamalarımıza göre ticari miktar ve mahiyette olup, 420 karton miktarındaki sigaranın içmek, hediye etmek ya da düğünde dağıtmak için alındığı yönündeki savunmaya itibar etmenin mümkün bulunmadığı, tüm dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı kaçakçılık suçunun sübuta erdiği belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen hususlar dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

1.Sanık hakkında 1 yıl 3 ay hapis ve 1.200,00 TL adlî para cezasına hükmolunduğu ve hükmün (6-I) numaralı fıkrasında adlî para cezasının 10 eşit taksitte tahsiline karar verildiği halde, hükmün (7) numaralı fıkrasında hükmolunan 40,00 TL adlî para cezasının taksitlendirilmesine yer olmadığından bahsedilerek hükümde çelişkiye neden olunması,

2.Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 16.06.2013 yerine 17.06.2013 olarak gösterilmesi, isabetli bulunmamış olup, söz konusu hukuka aykırılıkların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR