Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/9019 K.2023/11259

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul (Kapatılan) 71. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli ve 2014/379 Esas, 2016/107 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 93 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca, neticeden 6.000 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz isteği, müvekkil Akdeniz İnşaat A.Ş'nin alt işveren sözleşmesiyle taşeronu olduğunu, izin ve olurlarının alınarak suça konu yolun kullanıldığını, bu yolu Akdeniz A.Ş'nin gösterdiğini, bozuk olan bir iki noktasına yolun düzeltilmesi için malzeme dökülmesinden ibaret eylem olduğunu, yola ya da dışına müdahalede bulunulmadığını, bu nedenle hükmün bozulup sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.22.12.2013 tarihinde 43 nolu oman bölmesinde yapılan kontrol sırasında, 22 kod nolu orman yolunun muhtelif yerlerine, toplamda 1.600 m2lik hafriyat döküldüğünün görülmesi üzerine sanık hakkında işgal ve faydalanma eyleminden tutanak düzenlendiği anlaşılmıştır.

2.Sanık aşamalardaki savunmasında, atılı suçlamayı kabul etmediğini, bu yolun izinli yol olduğunu ve düzeltmek amacıyla izinli yola hafriyat döktüğünü beyan etmiştir.

3.Temyiz incelemesine konu dava dosyasında mahkemece mahallinde keşif yapıldığı, bilirkişi raporunda suça konu yerin kesinleşmiş orman tahdidi sınırları içinde yer aldığı ve izne konu yolun 40 nolu bölmedeki 25 kod nolu yol olduğunun ancak hafriyatın döküldüğü yerin ise 43 nolu bölmedeki 22 kod nolu yol olduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Suç tutanağı, sanık savunması, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın işgal ve faydalanma eyleminde bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın suça konu yerde atılı suçu işlediğinin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul (Kapatılan) 71. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli ve 2014/379 Esas, 2016/107 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,