Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/9064 K.2024/294

Sanık hakkında bozma ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.09.2020 tarih ve 7-2020/53574 sayılı iade yazısı ile 7242 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik nedeniyle lehe değerlendirme yapılmak üzere dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine karar verilmesi sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu,

karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.11.2013 tarihli ve 2013/124 Esas, 2013/292 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, ele geçen kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Yukarıda bahsi geçen kararın sanık ... Gümrük İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 13.06.2019 tarihli ve 2015/17000 Esas, 2019/32616 Karar sayılı ilâmıyla; Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteminin reddine, sanık temyizine göre de sanık hakkında kurulan hükmün ek savunma hakkı verilmeden 4733 sayılı Kanun uyarınca karar tesis edilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma ilamı üzerine yapılan yargılamada; Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2020 tarihli ve 2019/655 Esas, 2020/159 Karar sayılı kararıyla sanığın 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, ele geçen kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

4.Yukarıda bahsi geçen kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.09.2020 tarih ve 7-2020/53574 sayılı iade yazısı ile, 7242 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik nedeniyle lehe değerlendirme yapılmak üzere dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine karar verilmesi sonrası yapılan yargılamada; Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.09.2021 tarihli ve 2020/578 Esas, 2021/809 Karar sayılı kararıyla sanığın 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının son cümlesi ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, ele geçen kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

5.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 01.05.2023 tarihli ve 7-2023/24807 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; atılı suçu işlemediğinden ve eksik inceleme ile karar verildiğinden bahisle ve re'sen gözetilecek diğer sebeplerle hakkında verilen hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Kaçakçılıkla mücadeleye yönelik olarak kolluk birimlerince yürütülen çalışmalar kapsamında, polislerce tanındığı ve daha önce hakkında kaçak sigara satmaktan işlem yapıldığı belirlenen sanığın Sanayi Sitesi Hasanpınar Yolu üzerinde görülmesi ve araçta kaçak sigara olup olmadığı sorusu üzerine tutanağa göre samimi ikrarı ile araçta bulunan iki adet siyah poşetteki sigaraları rızasıyla teslim ettiği, sanıktan 75 karton kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanığın aşamalardaki savunmasında; aracında yapılan aramada ele geçen kaçak sigaraları İstanbul'dan çiftliğinde çalışan çobanların içmesi ve kendisinin kullanması amacıyla satın aldığını, kaçak olduğunu bilmediğini beyan ettiği görülmüştür.

3.Dosyada mevcut kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında, ele geçen eşyanın gümrüklenmiş değerinin 4.182,51 TL olduğu belirlenmiş olup, bu değerlerin suç tarihi itibarıyla Dairemiz kabulüne göre pek hafif

olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamı göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; 1.Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Kanun ile 6545, 7242 ve 7423 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının yollamasıyla aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu, yirmiüçüncü fıkraları ile 5 inci maddesinin ikinci fıkrası somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

2.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek,

15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin, söz konusu maddenin 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesi ile değişik 5607 sayılı Kanun'da hüküm altına alınması nedeniyle ancak anılan Kanun uyarınca belirlenecek temel cezaya tatbik edilebileceği gözetilmeden,

suç tarihinde yürürlükte bulunan 4733 sayılı Kanun'a göre belirlenen temel cezadan sonra uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması,

3.15.04.2020 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, sanığın kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık müessesinden yararlanabilmesi için mahkemece kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında yer alan dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar tutarı ödemesi hususunda ihtarat yapılması ve ödeme yapması halinde,

soruşturma aşamasında 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca daha önce sanığa bu hususta ihtarat yapılmamış olduğu da gözetilerek cezasında 1/2 oranında indirim yapılacağının bildirilmesi gerektiği cihetle; kovuşturma aşamasında yapılan ihtarattan indirim oranının 1/2 olarak bildirilmesi gerekirken 1/3 olarak bildirilerek sanığın yanıltılması ve ödeme yapılmadığından bahisle ilgili hükümlerin sanık hakkında uygulanmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabule göre de; 1.Hükmedilen 8 ay hapis ve 1 gün karşılığı adli para cezasında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yapılan indirim sonucunda 6 ay 20 gün hapis ve 1 gün karşılığı adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken yalnızca hapis cezasına hükmedilmek suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

2.Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi lehine vekalet ücretine hükmolunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.09.2021 tarihli ve 2020/578 Esas, 2021/809 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, temyiz edenin sıfatına göre, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği sanığın cezada kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,