Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/9258 K.2023/7702

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, suça konu dosyanın zamanaşımına uğraması nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğine, aksi halde sanığın atılı suçu işlememesi nedeniyle beraatine karar verilmesi gerektiğine ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulmasına ilişkindir.

II. GEREKÇE

Dairemizin 16.01.2020 tarihli ve 2019/2284 Esas, 2020/973 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, suç tarihlerinde katılan bankanın cari hesaplar servisinde şef olarak görev yapmakta olan sanığın birçok mudi hesabından imzasız/sahte imzalı ve olmayan tediye fişleri ile usulsüz işlemler yaptığı, zimmeti gizlemek amacıyla mudiler adına fiktif hesaplar açarak bunları hesap cüzdanlarına işleyerek mudilere verdiği,

hesaplarını kapatmak isteyen mudilere başka müşterilerin hesaplarından ödemeler yaptığı, hesabından zimmet yapılan müşterilerin para çekmek için şubeye müracaatları üzerine hesabında para bulunan başka bir müşteriye ait özlük bilgilerini bu müşteri adına değiştirmek suretiyle (LOG) değişiklikleri yaparak,

bu hesaplardan ödeme gerçekleştirdiği veya açtığı fiktif hesapların diğer banka personelleri tarafından farkedilmesini engellemek amacıyla mudilerin isim ve soy isimlerinde harf değişikliği yaparak aynı mudiye birden fazla özlük açmak suretiyle, başka banka personellerinin kendi ekranlarında isim ve soyisimle yaptıkları aramalarda bu hesaplara ulaşmalarını ve görüntülemelerini engellediği, zimmet yapılan hesap müşterilerinin mevduatlarını şubeden çekmelerini önlemek amacıyla yetkisiz olarak yüksek faiz oranları verdiği,

bu haliyle suçun zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranışlarla işlenmesi nedeniyle sanığın eyleminin kül halinde 4389 sayılı Bankalar Kanunu' nun (4389 sayılı Kanun) 22 nci maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen zincirleme suretle nitelikli zimmet suçunu oluşturduğu, son işlem tarihinin 19.06.2000 olduğu,

bu eylemin 4389 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinin üçüncü fıkrasındaki cezanın türü ve üst sınırına göre suç tarihinde yürürlükte ve lehe olan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 104 ncü maddesinin üçüncü fıkralarındaki hükümlere göre asli zamanaşımının 15 yıl, olağanüstü zamanaşımının ise 22 yıl 6 ... olduğu, temyiz inceleme tarihinde olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul

8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.02.2022 tarihli ve 2020/132 Esas, 2022/57 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,