Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/9344 K.2023/9576

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çaldıran Asliye Ceza Mahkemesinin 31.01.2012 tarihli ve 2010/339 Esas, 2012/57 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkralar uyarınca hapisten çevrili 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, adlî para cezasının taksitlendirilmesine ve sanık hakkında 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamülleri ve Alkol

Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'un (4733 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ... hapis ve 83 gün karşılığı 1.660,00-TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, kaçak eşyanın müsaderesine, katılan lehine dilekçe yazım ücreti verilmesine karar verilmiştir.

2.İş bu kararın o yer ve üst Cumhuriyet savcıları tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/18073 Esas, 2015/20286 Karar sayılı kararı ile "Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2007/10-85 Esas 2007/109 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, aralarında bağlantı bulunsa dahi, sahtecilik suçu dışındaki diğer suçların yargılamalarının kaçakçılık suçu yargılaması ile birlikte görülemeyeceğine ilişkin kararı gereğince, Görevi Yaptırmamak İçin Direnme ve Kaçakçılık suçlarının tefrik edilerek kovuşturmaların ayrı ayrı yapılması gerektiği gözetilmeden aynı kovuşturmayla her iki suçtan yazılı şekilde hüküm kurulması," nedeni ile bozulmasına karar verilmiştir.

3.Çaldıran Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2016 tarihli ve 2015/264 Esas, 2016/34 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve ikinci cümleleri, aynı Kanun'un 4 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 51 inci maddesi ve 53 üncü maddesi 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca erteli 1 yıl 8 ... hapis ve 100 gün karşılığı 2.000,00-TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, adlî para cezasının taksitlendirilmesine, hak yoksunluğuna, kaçak eşyanın müsaderesine, katılan lehine vekalet ücreti verilmesine karar verilmiştir.

4. Anılan karara karşı sanık ve katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 02.12.2020 tarihli ve 2018/8690 Esas, 2020/17589 Karar sayılı kararı ile 7242 sayılı Kanun'un 61 inci ve 62 nci maddeleri ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 5 inci maddelerinde yapılan sanık lehine hükümleri içeren değişikliklerin yeniden değerlendirmesi zorunluluğu nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

5.Çaldıran Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2022 tarihli ve 2021/71 Esas, 2022/101 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi yollamasıyla 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 51 inci maddesi, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca erteli 10 ... hapis ve 1 gün karşılığı 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suç eşyasının müsaderesine, katılan lehine vekalet ücreti verilmesine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemi, cezanın alt sınırdan verilmesinin ve ertelenmesinin usul ve esasa aykırı olduğuna ve re'sen göz önüne alınacak sebeplerle usul ve yasaya aykırı hükmün bozulmasına ilişkindir.

2.Sanığın temyiz istemi, kararın gerekçesiz olduğuna, suç tarihinden itibaren zamanaşımı süresinin gerçekleştiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına ve re'sen gözetilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, 01.08.2010 tarihinde Çaldıran ... Tepe Piyade Takım Komutanlığı tarafından 223 NHT mevkiinde icra edilen pusu faaliyeti sırasında atlı guruba yapılan müdahalede sanık ...'nın beraberindeki atına yüklü vaziyette toplam 185 karton sigara ele geçirilmiştir.

2.Sanık aşamalarda yaklaşık 20 kişilik bir grupla İran İslam Cumhuriyeti sınırına mazot almak için gittiklerini, piyade askerlerin önlerine çıkması üzerine diğer şahısların kaçtığını, ele geçen sigaraların kendisine ait olduğunu beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, aşağıda yer alan hukuka aykırılık dışındaki sübuta yönelen temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Dava konusu sigaraların gümrük kapıları dışından ülkeye sokulduğu anlaşılmakla, sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca hükmolunan cezanın aynı maddenin ikinci cümlesi uyarınca üçte birinden yarısına kadar arttırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çaldıran Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2022 tarihli ve 2021/71 Esas, 2022/101 Karar sayılı kararına yönelik katılan Gümrük İdaresi vekilinin ve sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,