Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/9691 K.2023/10261

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında Bakırköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2015 tarihli ve 2014/494 Esas, 2015/28 Karar sayılı kararı ile hukuki ve fiili irtibat nedeniyle 19.11.2013 tarihli eylemine yönelik dosyası incelemeye konu dosya ile birleştirilmiş olup Bakırköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2015 tarihli ve 2015/4 Esas, 2015/215 Karar sayılı ile sanık hakkında kaçakçılık suçundan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği 3

yıl 1 ... 15 gün hapis ve 100,00 TL adlî para cezasına, hak yoksunluklarına ve eşya müsaderesine karar verilmiştir.

2.İşbu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 01.11.2022 tarihli ve 2021/12388 Esas, 2022/15412 Karar sayılı ilâmıyla; "I- Sanığın mahkemenin birleşen 2014/494 Esas sayılı dosyası hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Olay tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki araçta 162 paket kaçak sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın aşamalardaki savunmalarında ele geçirilen kaçak sigaraları arkadaşlarına ikram etmek için bulundurduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, dava konusu kaçak eşyaların sanık tarafından ticari amaçla bulundurduğuna ve naklettiğine ilişkin cezalandırılmasına yeterli, savunmasının aksine her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi.

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nıın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II- Sanığın 2015/4 Esas sayılı ana dosya yönünden kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyizinin incelenmesinde ise;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eylemlerinin 11/04/2013 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra ise 28/06/2014 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5, 3/10. madde ve fıkraları kapsamında bulunduğu;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir. "şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar ... Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı gözetilerek,

Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22 ve 5/2. maddelerinin somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası nazara alınarak sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Kabule göre ise;

1.Sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Yasanın 6455 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu gözetilmeksizin, hükmün gerekçe kısmında fiilin hem 5607 sayılı Yasanın 3/5-10. maddesinde hem de aynı Yasanın 3/18. maddesinde yazılı iki ayrı suçu oluşturduğunun ve TCK'nun 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı içeren yazılı maddeler gereğince mahkumiyete karar verildiğinin belirtilmesi,

2.24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin

bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 3.Dava konusu kaçak eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 54/4. maddesi yerine fıkra numarası gösterilmeksizin TCK'nun 54. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,... " nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bakırköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2023 tarihli ve 2022/432 Esas, 2023/89 Karar sayılı kararı ile 19.11.2013 tarihli eylem yönünden 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan beraatine, 13.10.2013 tarihli eylemi yönünden ise aynı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; beraat kararının bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre,19.11.2013 tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki araçta 162 paket kaçak sigara ele geçtiği anlaşılmıştır.

2.Sanık aşamalarda atılı suçu kabul etmediğini beyan etmiştir.

3.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır.

4.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek bozma ilamının gereklerinin yerine getirildiği saptanmıştır.

IV.GEREKÇE

Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyizinin sanık hakkında 19.11.2013 tarihli eylem nedeniyle kurulan beraat kararına yönelik olduğu gözetilerek;

1.Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; hukuki süreç başlığı altında (2) numaralı bentte ayrıntılarına yer verilen Yargıtay 7. Ceza Dairesinin bozma ilamı, sanığın savunması ve tüm dosya kapsamına göre, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu, sanığın sevk ve idaresindeki araçtan 162 paket kaçak sigaranın ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasında sigaraları içmek için aldığını beyan etmesi, ele geçen sigaranın miktar itibarıyla kişisel kullanım kapsamında kalması nedeniyle sanığın beraatine ilişkin kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2023 tarihli ve 2022/432 Esas, 2023/89 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,