Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/9700 K.2025/16273

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

1.5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/10. maddesi gereğince 1/2 oranında artırım yapıldıktan sonra aynı Kanun'un 3/10-son cümlesi uyarınca hapis cezasının 3 yıldan az olamayacağından sanığın 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken ilgili maddenin hatalı olarak aynı Kanun'un 3/18-son maddesi olarak gösterilmesi,

2.Karar tarihi itibarıyla yürürlükte olan 7423 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/23. maddesi uyarınca uygulama yapılması gerekirken ilgili Kanun maddesinin 3/22 olarak yazılması suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesine aykırı hüküm kurulması isabetli bulunmamış olup, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.