Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/9774 K.2023/8170

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bahçe Asliye Ceza Mahkemesinin 15.01.2014 tarihli ve 2012/20 Esas, 2014/14 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a (4733 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının aynı Kanun'un 51 inci maddesi gereği ertelenmesine, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası

gereği hak yoksunluklarına, suça konu eşyadan numune alınarak imhasına karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık ... Gümrük İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 06.07.2020 tarihli ve 2020/895 Esas, 2020/10981 Karar sayılı ilâmıyla;

"...suçtan zarar görmeyen Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin reddine, Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın ilgili hükümleri (5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2) somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bahçe Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2021 tarihli ve 2020/148 Esas, 2021/31 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi yollamasıyla anılan Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu, onuncu fıkrasının son cümlesi, yirmiikinci fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ve aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 10 ... hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 51 nci maddesi gereği hapis cezasının ertelenmesine, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi gereği hak yoksunluklarına, suça konu numune sigaraların 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.

4.Anılan kararın katılan vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 11.04.2022 tarihli ve 2022/1524 Esas, 2022/7181 Karar sayılı ilâmıyla;

"...Katılan ... vekilinin vekalet ücreti ile sınırlı temyiz talebi ile o yer Cumhuriyet savcısının ve sanık ...'un mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

1.Sanık hakkında ele geçen eşyanın niteliğine göre 5607 sayılı Yasının 3/18-son maddesinin yollamasıyla aynı Yasanın 3/5 ve 3/10. maddeleri uyarınca temel ceza belirlenerek mahkumiyet kararı verilmiş olmasına rağmen, kararın "delillerin değerlendirilmesi ve gerekçe" bölümünde dava konusu kaçak sigaralara uygulanma imkanı bulunmayan 5015 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değişik 5607 sayılı Yasanın ilgili hükümleri karşılaştırılarak 5607 sayılı Yasanın 3/11. maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verildiği belirtilmek suretiyle hüküm ile gerekçe arasında çelişki yaratılmış olması,

2.Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 62/1. maddesi yerine fıkra numarası gösterilmeksizin TCK'nun 62. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3. Suç tarihine göre suçtan zarar gören kendisini vekille temsil ettiren ... lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi," nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

5.Bahçe Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2022 tarihli ve 2022/79 Esas, 2022/536 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine, suça konu sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasının yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği müsaderesine, nakil aracının iadesine karar verilmiştir.

6.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 08.05.2023 tarihli ve 2023/48849 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; zamanaşımı süresinin henüz dolmadığına, vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine ve aleyhe olan tüm hükümler nedeniyle kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın yolcu olarak bulunduğu otobüste önleme arama kararına istinaden yapılan arama sonucu, sanığa ait bagajda 25 karton gümrük kaçağı sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık aşamalarda atılı suçu kabul etmediğini beyan etmiştir.

3.Sanığa ait adli sicil kaydı dosya arasında bulunmaktadır.

4.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eylemi için, suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü,

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin Mahkemenin 03.02.2021 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin altıncı fıkrası gereğince bu tarihten itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin henüz gerçekleşmediği gibi suç tarihinden itibaren 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin de henüz dolmadığı anlaşılmakla, esasla ilgili bir karar verilmesi yerine düşme kararı hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bahçe Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2022 tarihli ve 2022/79 Esas, 2022/536 Karar sayılı sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,