Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/1493 K.2025/1848

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteminin suçta kullanılan nakil vasıtasının müsadere edilmesi gerektiğiyle sınırlı olduğu gözetilerek; 1. Sanığın yargılama konusu eyleminin, 4926 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin (a-2) bendi ve 4 üncü maddesinin (a-2) bendi gereği, belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımının, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleştiği 04.01.2012 tarihinden itibaren zamanaşımı süresinin durduğu, kasıtlı suçun işlendiği 09.05.2016 tarihinden itibaren ise zamanaşımı süresinin işlemeye devam ettiği gözetildiğinde denetim süresinin başladığı tarihle kasıtlı suçun işlendiği tarih arasında geçen durma süresi de dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği suçun işlendiği 15.02.2006 tarihinden itibaren hüküm tarihi olan 28.04.2022 tarihinde zamanaşımı süresinin tamamlanmadığı gözetilmeden yargılamaya devamla bir karar verilmesi gerekirken sanık hakkında yazılı şekilde zamanaşımı nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Suçun işlendiği 15.02.2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, denetim süresinin başladığı tarihle kasıtlı suçun işlendiği tarih arasında geçen süre de dikkate alınarak, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

III. KARAR