Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/1590 K.2024/7246

Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I.TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; nakil aracının iadesine ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması istemine ilişkindir.

II.OLAY VE OLGULAR 1.30.06.2014 tarihinde önleme araması kararına istinaden sanığın sürücüsü bulunduğu malen sorumlu adına kayıtlı kapalı kasa kamyonet araçta yapılan aramada plastik bidonlar içerisinde toplam 780 lt kaçak motorin ele geçirilmiştir. 2.Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrasına aykırılık suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3.Sanık bozma öncesinde savunmasında, suça konu motorini kendi aracında kullanmak için aldığını beyan etmiş, bozma sonrası alınan savunmasında ise önceki savunmasını tekrar ettiğini, beraatine karar verilmesini, suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarını ödediğini belirtmiştir. 4.Sanık tarafından suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarının 20.01.2022 tarihinde ödediğini gösterir makbuzun dosyaya eklendiği anlaşılmıştır.

5.Suça konu akaryakıtın gümrük kaçağı olduğuna dair analiz raporu dava dosyasında mevcuttur. 6.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır. III.GEREKÇE A.Tebliğnamede Belirtilen Görüş Yönünden Her ne kadar Tebliğname'de.

7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası ile kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasının olanaklı hale geldiği, sanığa soruşturma aşamasında 30.06.2014 tarihli kolluk tarafından etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapıldığı, bu cihetle kovuşturma aşamasında 20.01.2022 tarihinde ödeme yapılması karşısında, indirim oranının 1/2 olarak uygulanması gerekirken, 23.05.2023 tarihli Yargıtay ilamına da uyulduğu halde 1/3 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayin edildiği belirtilerek hükmün bozulması talep edilmiş ise de.

Soruşturma aşamasında kolluk tarafından sanığa usul ve kanuna uygun şekilde etkin pişmanlık ihtaratı yapılmadığı, kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık ihtarı üzerine sanık tarafından 20.01.2022 tarihinde ödeme yapıldığı gözetilerek, bu cihetle, cezada 1/2 oranında indirim yapıldığının anlaşılması karşısında, Tebliğname'deki (1) nolu bozma görüşüne iştirak olunmamıştır. B.

Sanık Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen hususlar dışında katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddedilmiştir.

2.01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanunun 5 inci maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin altıncı fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin dördüncü ve dokuzuncu, yine 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile üçüncü ve sekizinci fıkralarındaki değişiklikler ve onuncu fıkrasının yürürlükten kaldırılmış olması göz önüne alındığında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

3.Suça konu kaçak motorin hakkında 28.08.2014 tarihinde tasfiye kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, eşya tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin Hazine adına irat kaydına, tasfiye edilmemiş ise 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş, söz konusu hukuka aykırılıkların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV.KARAR Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Hassa Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2023 tarihli ve 2023/293 Esas, 2023/453 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği; hüküm fıkrasından,

"...hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezasının ödenmeyen kısmının tamamının muaccel hale geleceği ve ödenmeyen adlî para cezası miktarının TCK.52/4 Maddesi uyarınca hapse çevrilerek infaz edileceği hususunun sanığa ihtaratına (İHTARAT YAPILDI)..." kısmının çıkartılması ve suça konu eşyanın müsaderesine ilişkin bölüm çıkartılarak yerine “Dava konusu kaçak motorinin 28.08.2014 tarihli karar ile tasfiyesine hükmedildiği anlaşılmakla, eşyanın satış suretiyle tasfiye edilmiş olması halinde satış bedelinin Hazine’ye irat kaydına,