Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/1812 K.2025/14800

I- Şikâyetçiler ... ve ... Vekilinin Temyiz İstemi Bakımından

Yerel Mahkemece verilen kararın, şikâyetçiler vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Marka hakkı sahibi ... ve ... firmalarının sanık hakkında hukuken geçerli bir şikâyetlerinin, dolayısıyla; davaya katılma ve sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunmadığı, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, şikâyetçiler vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II- Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi Bakımından; Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 253/21. maddesi uyarınca uzlaşmada geçen sürede zamanaşımı sürelerinin durduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın tür ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun'un 67/2-d bendi gereği zamanaşımını kesen son işlem olan 09.06.2016 tarihli mahkûmiyet kararından itibaren temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.