Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/1819 K.2024/5323

Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; verilen para cezasını ödeyecek durumunun olmadığına ilişkindir.

II. GEREKÇE

Kolluk görevlileri tarafından icra edilen yol kontrolü sırasında durdurulan sanığın sevk ve idaresindeki malen sorumlu adına kayıtlı ... plaka sayılı otomobilde önleme araması kararı ile yapılan aramada, aracın bagajında 290 karton kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında bu olay nedeniyle suç tarihinde yürürlükte bulunan 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a (4733 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

Sanığın savunmasında; ikrarda bulunduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece 10.10.2012 tarihinde sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, kaçak eşyanın müsaderesine, nakil aracının müsadere talebinin reddine karar verildiği ve anılan kararın 25.12.2012 tarihinde usulünce kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde 21.02.2013 tarihinde suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine, dosyanın yeniden ele alınarak 17.04.2015 tarihinde hükmün açıklanmasına karar verildiği, anılan kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce 17.11.2020 tarihinde hükmün bozulduğu ve bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde temyize konu 14.11.2023 tarihli hükmün kurulduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece sanığa suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545 ve 7242 sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu, onsekizinci ve yirmiikinci, fıkraları uyarınca ek savunma hakkı tanınmıştır.

Denetim süresinde işlenen 21.02.2013 tarihli 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçuna ilişkin Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2022 tarihli ve 2019/298 Esas, 2022/1216 Karar sayılı kararının 13.12.2022 tarihinde kesinleşmiş olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığın ticari miktarda kaçak sigarayı naklederken suçüstü yakalanması ve ikrarı karşısında atılı suçun sübuta erdiği anlaşılmış, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Kaçak eşya naklinde kullanılan aracın müsaderesine ilişkin 5237 sayılı Kanun'da düzenlenen müsadereye ilişkin genel hükümlerden ayrı olarak hususi şartları düzenleyen 5607 sayılı Kanun'un Müsadere başlıklı 13 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki düzenlemenin ''Bu Kanunda tanımlanan suçlarla ilgili olarak 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun eşya ve kazanç müsaderesine ilişkin hükümleri uygulanır. Ancak kaçak eşya taşımasında bilerek kullanılan veya kullanılmaya teşebbüs edilen her türlü taşıma aracının müsadere edilebilmesi için aşağıdaki koşullardan birinin gerçekleşmesi gerekir:

a) Kaçak eşyanın, suçun işlenmesini kolaylaştıracak veya fiilin ortaya çıkmasını engelleyecek şekilde özel olarak hazırlanmış gizli tertibat içerisinde saklanmış veya taşınmış olması.

b) Kaçak eşyanın, taşıma aracı yüküne göre miktar veya hacim bakımından tamamını veya ağırlıklı bölümünü oluşturması veya naklinin, bu aracın kullanılmasını gerekli kılması.

c) Taşıma aracındaki kaçak eşyanın, Türkiye’ye girmesi veya Türkiye’den çıkması yasak veya toplum veya çevre sağlığı açısından zararlı maddelerden olması.'' şeklinde olduğu, araçta gizli bölme ve özel tertibatlı yerlere rastlanmadığı, dava konusu eşyanın, taşıma aracı yüküne göre miktar veya hacim bakımından ağırlıklı bölümünü oluşturmadığı ve eşyanın naklinde bizatihi dava konusu aracın kullanılmasının gerekli olmadığının anlaşılması karşısında nakil aracının iadesine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Dava konusu eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası yerine 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrasının gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi, isabetli bulunmamış olup, söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün eşya müsaderesine ilişkin bölümünden ''5237 sayılı TCK'nun 54/1. maddesi'' ibaresinin çıkarılması, yerine gelmek üzere hükme ''5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.05.2024 tarihinde karar verildi.