Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/1850 K.2024/5018

Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2015 tarihli ve 2014/310 Esas, 2015/311 Karar sayılı kararının, sanık ... müdafii arafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2015 tarihli ve 2014/310 Esas, 2015/311 Karar sayılı kararı ile sanık ...'in mahkûmiyetine karar verildiği ve kararın temyiz edilmeden 30.05.2015 tarihinde kesinleştiği, sanık müdafiinin 13.12.2023 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme talebinde bulunduğu anlaşılmakla, her ne kadar Mahkemece 20.12.2023 tarihli ek karar ile temyiz dışı sanık ...'ın adresi belirtilerek usûlüne aykırı tebligat yapıldığı gerekçesi ile sanık müdafiinin talebinin kabûlüne ve infazın durdurulmasına karar verilmiş ise de,

temyiz talebi ile birlikte yapılan eski hale getirme istemleri 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince Yargıtayca karara bağlanacağından, bu konuda verilen ek karar hukuken geçersiz ve yok hükmünde olup kaldırılarak yapılan incelemede;

Gıyabi mahkûmiyet hükmünün sanığın son olarak 08.12.2014 tarihinde bildirdiği ve o tarihte MERNİS adresi olan ''... No:83 İç Kapı No:2 Ceyhan Adana'' adresine usûlüne uygun olarak 22.05.2019 tarihinde tebliğ edildiği ve sanık müdafiinin 1 haftalık yasal süresinden sonra 13.12.2023 tarihinde hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, eski hale getirme ve temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317 nci maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,