Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/1902 K.2024/11818

Sanık hakkında suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe olan 6545 ve 7242 sayılı Kanunlarla değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu (5607 sayılı Kanun) hükümlerine göre uygulama yapılmış olsa da, sanığın eylemlerinin suç tarihi, suçun işleniş biçimi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 5752 sayılı Kanun ile değişik 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun (4733 sayılı Kanun) kapsamında kaldığı cihetle, Tarım ve Orman Bakanlığı davaya katılabilecek surette suçtan zarar gördüğünden, katılma talebinin reddine karar verilmiş ise de 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenmiştir.

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eylemleri için, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, sanık hakkında 09.12.2011 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 10.02.2012 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içerisinde sanığın 02.11.2012 tarihinde suç işlemesi üzerine hükmün açıklandığı, buna göre 10.07.2011 olan suç tarihi itibarıyla zamanaşımının durduğu süre düşüldükten sonra, olağanüstü zamanaşımı süresinin temyiz inceleme gününde tamamlanmış olduğu belirlenmiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle şikâyetçi Tarım ve Orman Bakanlığı vekili ile sanık müdafiin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak,