Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/1916 K.2025/833

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Katılan Topçu Uzman Çavuş ...'in 10.09.2012 tarihinde batarya nöbetçi uzman çavuşu olarak görevli bulunduğu, 10.09.2012 tarihinde saat 17.30 sıralarında bataryanın içtima alanında toplanmaya başladığı, bu esnada sanık ...'nin tanıklar ... ... ve ... ... ile oturmakta olduğu, ... ...'in sanıktan 10,00 TL alacağını vermesini istediği, sanığın da para istemek için katılan ...'in yanma giderek "bana 10,00 TL para versene, ...'e borcum var" dediği, katılanın da parayı veremeyeceğini ve kendisiyle böyle konuşamayacağını sanığa söylediği, sanığın ise ısrarla para istemeye devam ettiği, katılanın sanığı tekrar uyardığı,

bunun üzerine sanığın katılana yönelik olarak "buranın sivili de var" dediği ve katılanın yüzüne yumrukla vurduğu, sonrasında tırnaklarıyla katılanın yüzünü tırmaladığı, katılanın kendisini korumak için sanığı ittirdiği, olay yerinde bulunan askerlerin araya girerek sanığı tuttukları ve oradan uzaklaştırdıkları, katılanın yapılan muayenesinde yaralanmasının basit

tıbbi müdahale ile giderilebilecek mahiyette olduğunun tespit edildiği olayda; sanığın eyleminin 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 91/1. maddesinde düzenlenen üste fiilen taarruz suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, sanığa atılı suçun işlendiği 10.09.2012 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.