KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2024/1991 E., 2025/1195 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ocak 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2021/2344 E., 2023/1295 K.
- Suç
- 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- Mahkûmiyet, eşya müsaderesi
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
375 kelime·2 dk okuma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Hüküm tarihinde yürürlükte olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/12. maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı itiraz yasa yoluna başvurulması mümkün olup kararın temyizi olanaklı bulunmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları dava konusu olan el konulmuş eşyanın ve aracın müsaderesi ya da iadesi kararlarını ve vekâlet ücretine ilişkin kararları da kapsayacağı cihetle; suçun işlenmesinde kullanılan ve hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı kesinleşen ...'a ait nakil aracı hakkında katılan ... İdaresince yapılan temyiz istemi inceleme dışı bırakılmıştır.
Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşya miktarı, bozma ilâmı ve tüm dosya kapsamı karşısında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Ancak; 1.Suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katını kovuşturma aşamasında ödemesi halinde, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 5/2. maddesi uyarınca cezada indirim yapılacağı yönündeki ihtarda, hükmün verildiği tarihe kadar ödeme yapması gerektiğinin bildirilmesi yerine, bir sonraki celseye kadar süre verilmek suretiyle sanığın yanıltılması ve hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması,
2.Hükmün sanık hakkındaki (C) bendinin 5. fıkrasında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrası uyarınca 2/3 oranında indirim yapılırken "1 yıl 6 ay hapis ve 3 gün adlî para cezasına" hükmedilmesi gerekirken "1 yıl hapis ve 2 gün adlî para cezasına" hükmedilmek ve takip eden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesinin uygulandığı fıkrada ise 1/6 oranında indirim yapılırken "1 yıl 3 ay hapis ve 2 gün adlî para cezasına" hükmedilmesi gerekirken "1 yıl 6 ay hapis ve 3 gün adlî para cezasına" hükmedilmek ve gün adlî para cezasının paraya çevrilmesine ilişkin fıkrada da "40,00 TL" yerine "60,00 TL" adlî para cezasına hükmedilmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2024/1991, K. 2025/1195, 22 Ocak 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama