Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/2093 K.2024/5736

İstanbul Anadolu 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.07.2023 tarihli ve 2022/1949 Esas, 2023/981 Karar sayılı kararının, suçtan zarar gören vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 15.09.2022 tarihli ve 2022/4122 Esas, 2022/11986 Karar sayılı ilâmı ile sanığın suç tarihinde ... isimli şirketin sermaye ortağı olup, şirketi temsile yetkili kılınmadığı ve sorumlu müdürü olmadığı gerekçesi ile İstanbul Anadolu 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2019 tarih ve 2018/365 Esas, 2019/551 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozulmasına,

sanık hakkında 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'na muhalefet suçundan verilen cezanın kaldırılmasına ve sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraatine karar verilmesine rağmen, anılan dava dosyasının yerel Mahkemece yeniden esasa kaydedilerek yapılan yargılama neticesinde sanığın beraatine karar verilmesi hukuki değerden yoksun olup, suçtan zarar gören vekilinin temyizi hakkında inceleme yapılmasına yer olmadığına, dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,