Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/2178 K.2024/6241

Sanıklar hakkında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 7242 sayılı Kanun kapsamında iade yazısı üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği, münhasıran nakil aracı hakkında müsadere kararı verilmemesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

2.Sanık ...'in temyiz isteği; dosyanın zamanaşımına uğradığına, cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığına, suç işleme kastının bulunmadığına, hükmün usul ve kanuna aykırı olduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

3.Sanık ...'in temyiz isteği; hukuka uygun adlî arama kararı olmadığı, diğer sanığın kendisine yönelik beyanlarının iftira niteliğinde olduğuna ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II.GEREKÇE

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteminin suçta kullanılan nakil aracının iadesine ilişkin karara yönelik olduğu gözetilerek buna hasren inceleme yapılmış olup;

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; 02.05.2013 tarihinde istinaden kolluk görevlilerince Adana-Ankara karayolu üzerinde yapılan uygulamada durdurulan ticari takside önleme araması kararına istinaden yapılan aramada sanıklara ait 295 karton kaçak sigara ele geçtiği belirlenmiştir.

Sanıklar savunmalarında, atılı suçlamayı ikrar etmiştir. Kanun iadesi sonrası kendilerine bildirilen gümrüklenmiş değerlerinin iki katını ödeyemeyeceklerini beyan etmiştir.

Sanıklardan ticari miktarda ve mahiyette kaçak sigara ele geçirilmiş olması ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların eylemlerinin sabit olduğu belirlenmekle, sanıklar hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonucunda, nakil aracına dair kurulan hükümde, mahkemenin kabul ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Sanıklar hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen hususlar dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

1)Kaçak olduğu anlaşılan dava konusu sigaraların imha edilip edilmediklerine bakılmaksızın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderelerine karar verilmesi gerekirken imha edilen sigaralar yönüyle karar verilmesine yer olmadığına, diğer sigaraların ise müsaderesine karar verilmesi, isabetli bulunmamıştır. 2)Katılan ... İdaresi lehine hükmedilen vekâlet ücretinin sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilmesi gerekirken vekâlet ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, katılan ...

İdaresi vekili ve sanıkların temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği; hükümden eşya müsaderesine ilişkin bölümün çıkarılması ile yerine gelmek üzere hükme ''Dava konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine'' ibaresinin eklenmesi ve hükmün vekâlet ücretine ilişkin paragrafında yer alan "sanıktan" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "sanıklardan eşit olarak"