Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/2984 K.2024/9399

Sanıklar hakkında 09.02.2017 tarihli iddianame ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılamasında Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.05.2017 tarihli ve 2017/160 Esas, 2017/389 Karar sayılı kararı ile verilen mahkûmiyet kararlarının, istinaf incelemesi sonucunda istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmekle, 09.04.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen hükümlere yönelik yapılan uyarlama yargılaması sonucunda sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan karara yönelik katılan vekilinin itirazının vekâlet ücreti yönüyle kabulü, diğer hususlar yönüyle reddi ile sanıklar hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 26.03.2024 tarihli ve 94660652-105-01-7435-2024-KYB sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.04.2024 tarihli ve KYB-2024/39209 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.04.2024 tarihli ve KYB-2024/39209 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 20/09/2022 tarihli ve 2022/3529 esas, 2022/12141 karar sayılı ilâmında yer alan, "... hükümlünün uyması gereken sürelerin kanunla belirlendiği, mahkemesince verilen ek kararın yapılan tebliği işleminin inşai değil ihbari nitelikte bulunduğu, kanunda öngörülen sürenin ek kararın tebliğinden itibaren değil kanuni değişikliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren işlemeye başlayacağı gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla ... BOZULMASINA..." şeklindeki açıklamalar ile,

5607 sayılı Kanun’a 7242 sayılı Kanunla eklenen geçici 12. maddede yer alan “Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren doksan gün içinde suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine ödedikleri takdirde Kanunun 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemeden faydalanabilir.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde,

Sanıkların uymaları gereken sürelerin kanunla belirlendiği, Mahkemesince sanıklara yapılan gümrüklenmiş değerin iki katı bedeli etkin pişmanlık kapsamında ödemesine ilişkin ihtarın tebliği işleminin inşai değil ihbari nitelikte bulunduğu, kanunda öngörülen sürenin tebliğ tarihinden itibaren değil kanuni değişikliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren işlemeye başlayacağı, kanunda öngörülen 90 günlük sürenin 15/07/2020 tarihinde dolduğu, sanıklardan ...'in ise 11.241,90 Türk lirası bedeli, 17/05/2023 tarihinde yatırdığı anlaşılmakla uyarlama yapılmasına yer olmadığına karar verilmesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulduğu gözetilmeden,

Kabule göre de;

1-5607 sayılı Kanun’un 5/2. maddesinde yer alan “Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine; a) Soruşturma evresi sona erinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında, b) Kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza üçte bir oranında indirilir.” şeklindeki düzenleme ile,

Anılan Kanun’a 7242 sayılı Kanunla eklenen geçici 12. maddede yer alan “Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren doksan gün içinde suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine ödedikleri takdirde Kanunun 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemeden faydalanabilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanıklar hakalrında ceza tayin edilirken 5607 sayılı Kanun'un 5/2-b maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılmadığı,

2- Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 20/09/2022 tarihli ve 2022/3529 esas, 2022/12141 karar sayılı ilâmında yer alan, "Mahkemece sanık .... hakkında etkin pişmanlıkta bulunarak suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katını kovuşturma evresinde ödediğinden bahisle cezasında 1/3 oranında indirim yapıldığı anlaşılmış ise de söz konusu ödemenin hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanık .... tarafından yapıldığı,

etkin pişmanlıkla ilgili sanık Soner tarafından yapılan ödemenin diğer sanık ...’a sirayet ettirilemeyeceği zira sanığın bu hükümden faydalanabilmesi için bizzat pişmanlık göstererek ödeme yapması gerektiği gözetilmeden..." şeklindeki düzenleme karşısında, 5607 sayılı Kanun’a 7242 sayılı Kanunla eklenen geçici 12. maddede yer alan düzenlemeden yararlanılabilmesi için sanığın bizatihi pişmanlık göstererek ödeme yapması gerektiği, sanık ... tarafından yapılan ödemenin diğer sanıklara sirayet ettirilemeyeceği, kaldı ki sanık ... tarafından yapılan ödemenin de suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katına tekamül etmediği gözetilmeden,

itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

3-Benzer bir olayla ilgili Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25/06/2019 tarihli ve 2019/1832 esas 2019/3352 karar sayılı ilamında yer alan, " İnfaza esas alınacak olan uyarlama kararı ile uyarlamaya konu kesinleşmiş hüküm tüm sonuçları ile ortadan kalkacağından, uyarlama sonucu verilen kararda vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin de karara bağlanması gerektiğinin düşünülmemesi," şeklindeki açıklama dikkate alındığında, uyarlama kararı ile birlikte önceki hükmün geçerliliğini kaybedeceği nazara alınarak, uyarlama kararında tahsilde tekerrür olmamak üzere yeniden vekâlet ücretine hükmedilmesinin gerektiği,

Bununla birlikte, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/02/2006 tarihli ve 11-12 sayılı kararında, uyarlama yargılaması sonucunda verilen kararda önceki hükümdeki vekâlet ücretinin aynen gösterilmesinin gerektiğinin belirtilmesi karşısında, Mahkemesince ilk kararda hükmedilen miktar olan 1.500,00 Türk lirası vekâlet ücretini geçmemek ve tahsilde tekerrür olmamak üzere vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği, dolayısıyla itirazın bu şekilde kabulü yerine yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesinde,

İsabet görülmemiştir. "

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Katılan ... İdaresi vekilinin itiraz talebinin incelenmesinde, itirazın alt sınırdan hüküm tesis edilmesi ve koşulları oluşmadığı halde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi nedenleriyle sanıklar aleyhine olduğu, vekâlet ücretine ilişkin itirazı bulunmadığı gözetilmeden, şahsi hak niteliğinde olan vekâlet ücreti yönüyle yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.

2.İnceleme konusu hüküm hakkında belirlenen husus yönünden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde tespit edilen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,