Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/3187 K.2025/16895

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olay tutanağı ve tüm dosya kapsamının incelenmesinde; sanık tarafından işletilen işyerinde kaçak sigara satıldığı yönünde istihbari bilgiler edinilmesi sonucu, kolluk görevlilerince bahse konu iş yerine girilerek sanık ile yapılan görüşmede kaçak sigara bulunduğunu, rızaen teslim etmek istediğini beyan etmesi üzerine,

işyerindeki masa çekmecelerinden ve işyerinin arka kısmından çıkararak rızasıyla teslim ettiği ve suça konu eşyaların muhafaza altına alındığı olayda, sanığın savunmasında suçlamayı kabul etmediğini beyan etmesi karşısında, önceden suç işleneceği konusunda istihbari bilgi edinen kolluk görevlilerinin oluşan kuvvetli suç şüphesi karşısında derhal Cumhuriyet savcısına bilgi vererek adli arama kararı talep etmesi gerektiği, yapılan aramanın hukuka aykırı olduğu,

somut olayda sanık ve kaçak eşya konusunda mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni bulunmadığı

gözetildiğinde usulsüz arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, bu eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, Anayasa'nın 38/2. maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 206/2-a bendi ve 217/2. fıkrası, 230/1. fıkrası gereği hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı anlaşılmakla, hiçbir aşamada suçlamayı kabullenmemiş olan sanık hakkında hukuka aykırı şekilde elde edilen ve kaçak olduğu anlaşılan eşyanın hükme esas alınamayacağı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.