Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/4032 K.2025/1203

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşya miktarı, bozma ilâmı ve tüm dosya kapsamı karşısında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.Hükmün (1). bendinin takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasına ilişkin dördüncü fıkrasında, "2 AY 15 GÜN HAPİS" yerine "...2 AY 15 HAPİS" şeklinde ve infazda tereddüt oluşturacak biçimde hüküm tesisi,

2.Dairemizin 21.09.2023 tarihli bozma ilâmına konu 30.12.2021 tarihli mahkûmiyet kararının sanık müdafi tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla; ilk hükümde sanık hakkında verilen hapis cezası ertelendiği halde, bozma sonrası kurulan hükümde sanık hakkında aleyhe karar verilemeyeceği

gözetilmeyerek ve takdiren denilerek hapis cezasının ertelenmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.