Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/4073 K.2025/3011

Şikâyetçi Gümrük İdaresi Vekilinin Temyizi YönündenSanığın üzerine atılı 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamülleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a (4733 sayılı Kanun) muhalefet suçundan doğrudan zarar görenin ... olduğu cihetle, şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Suçtan Zarar Gören ... Vekilinin Temyizi Yönünden

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, suçtan zarar gören ... vekilinin kamu davasından usulüne uygun olarak haberdar edilmemiş ve davaya katılmamış ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu gözetilip, suçtan zarar gören kurumun suçtan zarar görme olasılığına göre sanık hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek,

suçtan zarar gören ... vekilinin temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. Şikâyetçi Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın gümrük kaçağı sigara olmasına göre, sanığın eyleminin 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçu kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de ... olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin 5271 sayılı Kanun’un 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı cihetle, şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II.Suçtan Zarar Gören ... Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 67/2-d bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, Mahkemece anılan Kanun'un 67/2-d bendi gereği sanık açısından zamanaşımını kesen son işlem olan 23.03.2016 tarihli mahkûmiyet hükmünden itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin 13.09.2023 tarihli hükümden önce gerçekleştiği kabul edilerek zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmiş ise de, olağan dava zamanaşımının hüküm tarihinde henüz gerçekleşmediği,

ancak 5237 sayılı Kanun'un 67/4. maddesi gereği sanık açısından suçun işlendiği 19.11.2010 tarihinden itibaren 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin 13.09.2023 tarihli hükümden önce gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında sonucu itibarıyla verilen karar doğru bulunduğundan bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.