Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/4335 K.2025/1019

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... ve sanık ...'ın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

1.30.04.2015 tarihli eylem nedeniyle Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2017 tarihli ve 2015/514 Esas, 2017/377 Karar sayılı kararıyla sanıkların 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ilişkin hükmün sanıklar ..., ..., sanık ... müdafi ve katılan vekili

tarafından vekâlet ücretiyle sınırlı temyiz edilmesi nedeniyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 326/son maddesi uyarınca cezada kazanılmış hak olduğu gözetilmeden Mahkemece temyiz incelemesine konu kararda sanıkların 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmalarına karar verilmesi ve verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine yer olmadığına dair bendine 100,00 TL adlî para cezası da yazılması suretiyle hükümde çelişki yaratılması,

2.Sanık ... hakkında hem adlî para cezası hem de hapis cezası verildiği ve adlî para cezaları için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58 inci maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiç bir ayrım yapılmaksızın sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

3.Suçtan doğrudan zarar gören ve davaya katılan ... lehine karar tarihi itibarıyla verilen vekâlet ücretinin ''sanıklardan eşit oranda alınmasına'' karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, sanık ... ve sanık ...'ın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği; hükmün (A-1 ve A-2) bentlerinde verilen adlî para cezasının taksitlendirilmesine yer olmadığına dair paragraflarındaki ''100,00 TL'' ibaresi çıkarılarak yerine ''80,00 TL'' ibaresinin eklenmesine,

(A-1 ve A-2) bentlerinin sonuna yeni bir paragraf eklenerek ''1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince sanıkların cezada kazanılmış hakları olduğu gözetilerek sanıkların cezasının 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden İNFAZINA" ibaresinin yazılmasına,