Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/4536 K.2025/11620

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Zincirleme suçu oluşturan her bir eylemin gümrüklenmiş değeri ayrı ayrı dikkate alındığında gümrüklenmiş değerlerden en ağırı olan eşyanın suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/23. fıkrası kapsamında hafif değerde olması karşısında suç tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kanun'un sanığın aleyhine sonuç doğuracağının anlaşılması karşısında tebliğnamede belirtilen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Zincirleme suça esas alınan ve kesinleşmiş bulunan Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2022 tarihli ve 2020/508 Esas, 2022/903 Karar sayılı kararı ile verilen 10 ay hapis ve 20,00-TL adlî para cezası ile Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.04.2021 tarihli ve 2020/450 Esas, 2021/409 Karar sayılı kararı ile verilen 1 yıl 3 ay hapis ve 40,00-TL adlî para cezasının mahsubuna karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, söz konusu kesinleşen cezaların netice cezadan düşülmesi suretiyle, sanığın sonuç olarak 11 ay hapis ve 3.600,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasından "..toplamı olan 1 yıl 13 ay hapis cezasının mahsup edilerek 11 ay hapis ve 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, Sanığa verilen adli para cezası TCK'nun 52/2 maddesi uyarınca sanığın ekonomik durumuna göre günlüğü takdiren 20 TL'den hesaplanarak NETİCETEN 11 AY HAPİS VE 3.600 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" kısmın çıkarılması,