Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/4628 K.2024/8282

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan Gümrük İdaresi adına Hâzine vekilinin temyiz talebi suçta kullanılan nakil aracının müsaderesine ilişkindir.

2.Sanık ... müdafiinin temyiz talebi hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; temyiz dışı sanık....'ın kendisine ait .... plakalı tır aracı ile Kapıkule Hudut Kapısı'ndan Türkiye'ye beyanname ve faturasında temizlik maddesi yazılı ürün ile giriş yapmasından sonra getirilen madde üzerinde yapılan incelemede ürünün

beyan dışı asetik asit anhidrid maddesi olduğunun belirlendiği, görevliler tarafından yürütülen soruşturma neticesinde eşyanın alıcısının ortaya çıkartılması amacıyla sürücünün verdiği bilgiler ışığında İstanbul'da bulunan temyiz dışı sanık..... ile sanık ...'ın ürünü teslim almak üzere beklediklerinin tespit edildiği, sanık hakkında 1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibine Dair Kanunu'na (1918 sayılı Kanun) muhalefet suçundan kamu davası açıldığı ve sanık ...'ın tüm aşamalarda ürünün kaçak olduğunu bilmediğini savunduğu anlaşılmıştır.

Dosya kapsamının incelenmesinde sanıklar hakkında toplu kaçakçılık suçundan verilen mahkûmiyet kararı ile suçta kullanılan nakil aracı ve kaçak eşyanın müsaderesine ilişkin Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.04.1997 tarihli ve 1997/35 Esas, 1997/37 karar sayılı kararının Dairemizin 1997/5289 Esas, 1997/7882 Karar sayılı ilâmıyla 15.10.1997 tarihinde düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleştiği,

4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu (4926 sayılı Kanun) ile birlikte 1918 sayılı Kanun'un ortadan kaldırılması üzerine hükümlüye ait infaz dosyasının Edirne Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yeniden bir karar verilmesi amacıyla Mahkemesine gönderildiği, uyarlama yargılaması neticesinde Mahkemece 26.03.2004 tarihli ek karar ile ilâmdaki ağır hapis ve buna bağlı fer'i cezaların hüküm fıkrasından çıkartılmasına, tazminî ağır para cezası ve diğer kısımların ise aynen infazına karar verildiği,

Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.03.2004 tarihli ek kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 16.07.2008 tarihli ve 2005/9710 Esas, 2008/16677 Karar sayılı ilâmıyla 4926 sayılı Kanun uyarınca sanıklara ön ödeme önerisi tebliğ edilmesi bakımından uyarlama yargılaması için hükmün bozulması üzerine Mahkeme tarafından yapılan uyarlama yargılamasında suçta kullanılan araç ve suç eşyası hakkında yeniden bir hüküm verilemeyeceği zira uygulanabilecek yaptırımlar bakımından davada yalnızca sanık hakkında kesinleşen mahkûmiyet kararı yönünden lehe uyarlama yapılmasının mümkün olduğu anlaşılmakla,

suça konu kaçak eşya ile suçta kullanılan nakil aracının iadesine ilişkin hüküm kurulması,

Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.04.1997 tarihli ve 1997/35 Esas, 1997/37 karar sayılı kararı ile sanıkların toplu kaçakçılık suçundan cezalandırılmasına karar verildiği ve suçun işleniş biçimi itibarıyla eylemin toplu kaçakçılık kapsamında kaldığı anlaşılmakla, sanık hakkında yapılan uyarlama yargılamasında lehe yasanın belirlenmesi sırasında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 4 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezada artırım yapılması gerekirken bireysel kaçakçılık kabul edilerek hüküm tesis edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR