Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/4833 K.2024/9372

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan asıl karar ve ek kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin asıl karar ve ek kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Şikâyetçi ... vekilinin ek karara yönelik temyiz talebi, suç tarihinde kurumlarının davaya katılma hak ve yetkisinin bulunması nedeniyle katılma taleplerinin kabulü ile kurumları lehine vekâlet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2.Sanığın asıl karara yönelik temyiz talebi, verilen hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağına göre, 21.12.2013 tarihinde kolluk kuvvetlerince Nurdağı Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/598 Değişik İş sayılı önleme araması kararına istinaden yapılan yol kontrolüne 28 RF 760 plakalı yolcu otobüsünün geldiği ve araç durdurularak yapılan aramada, araçta yolcu olarak bulunan sanığa ait 248 karton kaçak sigara ele geçirilen olayda, sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında, üzerine atılı olan suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

Kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

A.Şikâyetçi ... Vekilinin Ek Karara Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre yargılama konusu suç yönünden şikâyetçi Tarım ve Orman Bakanlığının suçtan zarar gören sıfatının bulunmadığı bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, şikâyetçi ... vekilinin temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak,

Şikâyetçi ... vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi yerine 5271 sayılı Kanun'un 296/1-2. maddeleri gereği reddine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş, söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

B.Sanığın Asıl Karara Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki bilgi ve belgelerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

Nurdağı Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2021 tarihli ve 2021/186 Esas, 2021/614 Karar sayılı kararıyla sanığın 1 yıl 3 ay hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezada kazanılmış hak gereği cezanın 1 yıl 3 ay hapis ve 20,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş, söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

II. KARAR

A.Şikâyetçi ... Vekilinin Ek Karara Yönelik Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle şikâyetçi ... vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ek kararın, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği; ek kararın (1) numaralı bendindeki ''CMK'nın 296/1-2 maddeleri'' ibaresi çıkarılarak yerine ''5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi'' ibaresinin eklenmesi suretiyle ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. Sanığın Asıl Karara Yönelik Temyiz İstemi Yönünden