Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/5045 K.2024/6947

Her ne kadar Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen Tebliğnamede, sanık ...'in Mahkemece verilen 14.01.2016 tarihli hükmü 14.03.2016 tarihinde temyiz ettiği belirtilmiş ise de; anılan temyiz talebinin sanık ...'e ait olduğu,

dosya kapsamında sanık ...'in temyizinin bulunmadığı cihetle, suçtan zarar gören ... vekilinin 29.11.2021 tarihli dilekçesinin re'sen gözetilecek nedenlerle sanıklar ... ve ... hakkında kurulan 14.01.2016 tarihli hükme yönelik temyiz istemi mahiyetinde olduğu kabul edilerek ve ... davaya katılabilecek surette suçtan zarar gördüğünden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek, sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik ... vekili ile sanık ...'in temyiz istemleri yönünden yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanıkların yargılama konusu eylemi için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 14.01.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR