Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/5280 K.2025/72

İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2022 tarihli ve 2021/23 E., 2022/381 K. sayılı ve İstanbul 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.07.2019 tarihli ve 2015/328 E., 2019/391 K. sayılı kararları ile sanığın 1072 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 05.06.2024 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.07.2024 tarihli ve KYB - 2024/68758 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.07.2024 tarihli ve KYB - 2024/68758 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “ İstanbul 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/328 esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin 27/04/2015, iddianame tarihinin 11/05/2015 olduğu,

İstanbul 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/328 Esas sayılı dosyası ile birleşen İstanbul 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/258 Esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin 06/05/2015, iddianame tarihinin ise 25/05/2015 olduğu,

İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/23 Esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin 25/04/2015, iddianame tarihinin 10/06/2021 olduğu,

Her üç suçun da ilk iddianame olan İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 11/05/2015 tarihli ve 2015/62471 soruşturma, 2015/19744 esas sayılı iddianamesinin düzenlenme tarihinden önce işlendiği ve hukuki kesinti olmadığı, sanığın anılan eylemlerinin aynı mahiyette oldukları dikkate alınarak, bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından, inceleme konusu dosyaların birleştirilip, sanık hakkında temel ceza belirlendikten sonra 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümleri kapsamında değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde kararlar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 228/1. maddesinde düzenlenen kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçunun cezası "...bir yıla kadar hapis ve adlî para cezası..." şeklinde iken, 02.12.2016 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 19. maddesi ile “bir yıldan üç yıla kadar hapis ve iki yüz günden aşağı olmamak üzere” şeklinde değiştirildiği,

dosya kapsamına göre İstanbul 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.07.2019 tarihli ve 2015/328 E., 2019/391 K. sayılı kararında, suç tarihi anılan değişiklikten önce 27.04.2015 olmasına rağmen, sanık hakkında kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan kurulan hükümde, temel cezanın, alt sınırdan uzaklaşıldığına dair herhangi bir gerekçe de gösterilmeksizin, suç tarihinde yürürlükte olmayan ve sanık lehine düzenleme içermeyen 5237 sayılı Kanun'un 228/1. maddesinin 6763 sayılı Kanun ile değişik halinden 1 yıl hapis ve 200 gün adlî para cezası olarak belirlenmesinin hukuka aykırı olduğu belirlenmiştir.

III. KARAR