Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/5406 K.2024/7845

Yerel mahkemece verilen 02.02.2024 tarihli ek kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun’un hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 231/12. maddesi gereği itiraz yoluna tabi olduğu ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları dava konusu olan el konulmuş eşya ve nakil aracının müsaderesi ya da iadesine ilişkin kararları da kapsayacağından temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

02.02.2024 tarihli ek kararda Yargıtayca düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Malen sorumlu vekilinin temyiz dilekçesinin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi hükmü gözetilerek, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 315/1. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekirken, 5271 sayılı Kanun'un 296. maddesi uyarınca ret kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR