Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/5498 K.2025/4069

Pamukova Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.11.2023 tarihli ve 2023/17 Esas, 2023/580 Karar sayılı kararının sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya Dairemize gönderilmekle yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan açılan kamu davasında, Pamukova Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.01.2018 tarihli ve 2015/290 Esas, 2018/32 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyet kararı verildiği ve istinaf edilmeden 02.02.2018 tarihinde kesinleştiği, sonrasında sanığın istinaf talebi üzerine 26.02.2018 tarihli ek karar ile istinaf talebinin süresinde olmadığından reddine karar verildiği,

sanığın ek karara karşı yapmış olduğu istinaf talebi hakkında İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 25.10.2018 tarihli ve 2018/1354 Esas, 2018/1995 Karar sayılı kararı ile "sanık ...'in üzerine atılı suçtan yasal hakları hatırlatılarak savunmasının alınmadığı anlaşılmakla CMK'nın 191 ve devamı maddelerine aykırı davranılması nedeniyle ve bu durumun CMK 289/1-h maddesi uyarınca hukuka kesin aykırılık nedeni teşkil ettiği anlaşıldığından ve bu suretle savunmanın kısıtlandığı tespit edilmekle; bu hususta kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği hususunda yerel C.

Başsavcılığına İlk Derece Mahkemesi tarafından bildirimde bulunulabileceği" hususu da belirtilmek suretiyle sanığın istinaf başvurusunun reddine karar verildiği,

istinaf ilamı doğrultusunda Pamukova Asliye Ceza Mahkemesince yapılan bildirim ile bu karara karşı Pamukova Cumhuriyet Başsavcılığının başvurusu üzerine, Adalet Bakanlığınca "kanun yararına bozma" isteminde bulunulduğu ve Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 27.10.2022 tarihli ve 2022/7210 Esas, 2022/15008 Karar sayılı kararı ile anılan kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesi uyarınca kanun yararına bozulmasına karar verildiği, bozmadan sonra Pamukova Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.11.2023 tarihli ve 2023/17 Esas, 2023/580 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği,

sanığın ve katılan vekilinin istinaf kanun yoluna başvurması üzerine, dosyanın istinaf incelemesi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderildiği, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi'nin 15.05.2024 tarihli ve 2024/1142 Esas, 2024/1219 Karar sayılı kararı ile dosyanın Yargıtay ilgili Dairesine gönderilmek üzere incelenmeksizin mahkemesine tevdiine dair verdiği karar üzerine, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderildiği anlaşılmakla;

Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden önce veya sonra, dava konusu olayla ilgili olarak sanık hakkında "temyiz incelemesi" yapılmadığı, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 27.10.2022 tarihli ve 2022/7210 Esas, 2022/15008 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesince verilen ve istinaf edilmeden kesinleşen kararın 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesi uyarınca kanun yararına bozulduğu belirlenmekle, 5235 sayılı Kanun'un 25 inci ve geçici 2 nci maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin, 07.11.2015 tarih ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan karar uyarınca tüm yurtta 20.07.2016 tarihinde göreve başlaması,

ilk derece mahkemesi hükmünün de 29.11.2023 tarihinde verilmesi karşısında, 5271 sayılı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen.