Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/5540 K.2025/2736

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve Hassa Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2015 tarihli ve 2013/317 Esas, 2015/33 Karar sayılı kararı ile nakil aracının iadesine ilişkin verilen hükmün Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 12.10.2022 tarihli ve 2021/9388 Esas, 2022/14057 Karar sayılı ilâmıyla onandığının anlaşılması karşısında, nakil aracının yeniden yazılı şekilde iadesine karar verilmesi hususları dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.