Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/5563 K.2025/5951

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık müdafi 05.03.2024 tarihli süre tutum dilekçesi ile duruşmalı inceleme talebinin hükmolunan ceza miktarına göre uygun görülmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibarıyla sanığa isnat edilen eylemin 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/18. maddesi kapsamında kaldığı ve bu suçun cezasının türü ve üst sınırına göre davanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1. fıkrasının (d) bendi ve 67. maddelerinde öngörülen 15 yıllık olağan, 22 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi bulunduğu cihetle, karar tarihinde ve temyiz inceleme gününde henüz anılan suç yönüyle zamanaşımı sürelerinin dolmadığı gözetilmeden, sanık hakkında yargılamaya devamla, esastan bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde asli zamanaşımı süresinin tamamlandığından bahisle düşme kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.