Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/5886 K.2024/11850

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri; sanıklar hakkında verilen zamanaşımı düşme kararının eksik inceleme ile verildiğine, usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II.GEREKÇE

Karacabey Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2013 tarihli ve 2013/476 Esas, 2013/590 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ün beraatine, sanık ... hakkında ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, aynı fiil nedeniyle aynı sanıklar hakkında Mahkemenin 14.01.2014 tarihli ve 2013/545 Esas, 2014/21 Karar sayılı kararı ile davanın mükerrer dava kabul edilip reddine karar

verildiği, anılan dosyalar yönünden yapılan temyiz taleplerine istinaden Dairemizin 23.12.2019 tarihi 2015/22370 Esas, 2019/39539 Karar sayılı ve aynı tarihli ve 2018/6098 Esas ve 2019/39538 Karar tarihli ilâmları ile sanıklar hakkındaki davalar yönünden delillerin birlikte değerlendirilmesi amacıyla anılan dosyaların birleştirilmesi yönünden hükümlerin bozulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

A.Sanık ... Hakkındaki Düşme Hükmü Yönünden;

İddianamede müsaderesi talep edilen kaçak eşya hakkında mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın yargılama konusu eylemi için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

Dosya kapsamına göre, suçun işlendiği 14.06.2011 tarihinden itibaren, hüküm tarihi olan 19.03.2024 tarihinde 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olması nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

B.Sanık ... Hakkındaki Düşme Hükmü Yönünden;

Sanık ... hakkında Mahkemenin 25.04.2013 tarihli ve 2012/295 Esas, 2013/288 Karar sayılı kararı ile verilen mahkûmiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan karara karşı yapılan itiraz üzerine Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.07.2013 tarihli ve 2013/717 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın kabulü ile kararın kaldırılmasına karar verilerek sanık hakkında 05.12.2013 tarihli ve 2013/476 Esas, 2013/590 Karar sayılı karar ile tekrar hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ayrıca anılan Mahkemenin 14.01.2014 tarihli ve 2013/545 Esas,

2014/21 Karar sayılı kararı ile davanın mükerrer dava kabul edilip reddine karar verildiği ve 06.07.2020 tarihli ve 2020/66 Esas, 2020/181 Karar sayılı karar ile mezkûr davanın iş bu dava dosyası ile birleştirilmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar dışında bir karar bulunmayan sanık ... yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesinin 10. fıkrası kapsamında değerlendirme yapılması yerine sanık hakkında zamanaşımından düşme kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

A.Sanık ... Hakkındaki Düşme Hükmü Yönünden; Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,